Real time web analytics, Heat map tracking


Voor de tweede keer gingen er leerlingen van het Cals College Nieuwegein naar Sovata. Zaterdag 15 april 2017 vertrokken vierentwintig leerlingen, twee leerkrachten en twee begeleiders vanuit de Stichting Roemeense Kinderhulp voor een week naar Roemenië. Doel was om kennis te maken met leeftijdsgenoten, te proeven en te leren van een andere cultuur, een andere omgeving te verkennen en om hulpprojecten uit te voeren voor ouderen en armen in Sovata en omgeving. Het werd een drukke, afwisselende, leerzame en soms emotionele week.

Zondag, eerste paasdagCals 2017 08
Na een goed verzorgd ontbijt en wat gesprekken konden we onze dag beginnen. Met de hele groep gingen we wandelen naar de uitkijktoren. De omgeving van Sovata is een heel mooi gebied met een prachtig uitzicht. Daarna wandelden we door naar de zoutmeren en zoutbergen. We moesten een heel eind lopen voor de lunch bij Teleki, een opleidingscentrum boven op de berg. ’s Middags zijn we met de groep naar het Adventure Parc geweest. Supertof. Een klimpark met een tokkelbaan over het meer heen. Een beetje regen konden we wel weerstaan en we zijn daarna terug gegaan met een treintje naar het centrum van Sovata. Vervolgens hadden we een meeting met de studenten van het lyceum. Een klas die allemaal bèta vakken volgt, dus een beetje anders dan wij. De studenten hadden net als wij de opdracht gekregen om een filmpje te maken over hun dagelijks leven. Het zag er erg goed uit en het was erg leuk om het verschil in sfeer op de scholen met elkaar te vergelijken. Om elkaar een beetje te leren kennen gingen we speeddaten, alle hobbies werden uitgewisseld en onze Engelse skills weer even getest. Als afsluiter van het programma hebben we gevoetbald en gebasketbald in de gymzaal.

Maandag, tweede paasdag
Vandaag moesten we om 9 uur bij de supermarkt zijn. We kregen per persoon 150 RON (dit geld hadden we zelf bij elkaar gehaald via sponsors) en een boodschappenlijstje met de benodigdheden voor het voedselpakket. In 1,5 uur hebben wij de winkel helemaal leeggeroofd, de caissières wisten niet wat ze meemaakten. In de tuin van Tinkerbell gingen we het eten ordenen en daarna lekker lunchen in het zonnetje en voetballen met de kinderen. Om half twee werden Sofia, Rink, Puck en Carolien opgehaald door hun gastgezin, want om half vier zouden zij beren gaan spotten. De rest ging met de bus mee naar Sighisoara. Daar kregen we een rondleiding. Ook hadden we een klein uurtje vrije tijd, dat werd gebruikt om foto's te maken in de kleurige straatjes en om iets te drinken op een terrasje.

Verslag van het beren spotten
Zo, dat was nog eens een avontuur! Van tevoren werd ons verteld dat we zo'n twee uur stil in een boshut moesten wachten om hopelijk een beer te spotten. Maar onderweg naar de boshut zagen we meteen al twee beren voor onze jeep lopen! Eenmaal aangekomen en gesetteld hopte er direct een beer langs om te smikkelen van het voer dat door de gidsen neergelegd was. Aansluitend kwam er een andere beer bij, allebei rond de twee jaar oud volgens de gidsen. Eerst bleven ze op afstand, maar later kwamen ze dichterbij om ons ook eens te bezichtigen. Eentje ging er op een gegeven moment vandoor, maar daarvoor kwam er een blonde in plaats. We hebben ook nog een vos gezien, die zie je ook niet vaak ik het wild. Na twee uur de prachtige dieren geobserveerd te hebben vertrokken we weer richting de jeep. Wij vonden het een ongelooflijke en onvergetelijke ervaring!cals-collageDinsdag en woensdag
Dinsdag werden er twee groepen gemaakt. De ene groep ging voedselpakketten uitdelen en de andere groep verzorgde gastlessen in het schooltje in Sarateni. Bij het uitdelen van de pakketten viel op dat er heel veel mensen in kleine ruimtes leefden. En ondanks de armoe was iedereen heel gastvrij en lieten ze graag zien hoe ze woonden en leefden. Op school werd een Engelse les en een dans- en muziekles verzorgd door de Cals leerlingen. Vervolgens kregen ze zelf een traditionele dansles. Iedereen vond het erg gezellig en er werd veel gelachen.
In de middag gingen beide groepen met paard en wagen naar een grote open plek tussen de bergen voor een picknick. Het uitzicht was heel mooi en iedereen vond het erg leuk. Het weer was ook heel fijn.
Op woensdag ruilden de twee groepen van opdracht, zodat iedereen een keer pakketten uit zou delen en ook een keer het schooltje zou bezoeken. De middag werd doorgebracht in Tinkerbell. Eerst lunchen en wat spelletjes doen en toen het weer een beetje beter werd ook nog wat klusjes op het terrein gedaan.

Donderdag
Op donderdagochtend vertrok de gehele groep, met de groep van het Roemeense Lyceum, naar een berghut in Bogdan, waar ze een nachtje zouden slapen. Het bleek te sneeuwen in de bergen, dus na de busreis volgde nog een wandeling van drie kwartier door een dik pak sneeuw de berg op. In de berghut vermaakte iedereen zich met muziek en kaartspelletjes tot er gegeten kon worden. Later op de avond danste een deel van de groep in hun zelfgemaakte disco en deed het andere deel weer vooral kaartspelletjes. De volgende dag werd de terugweg door een nog dikker pak sneeuw afgelegd. En toen iedereen weer terug was bij hun gastgezin waren de meesten zo moe van de nacht en de wandeltocht dat ze nog even gingen slapen.

Samenvatting
Wat een bijzondere week zeg! Veel gelachen, veel laten lachen maar sommige dingen waren ook erg verdrietig. Ik heb getwijfeld of ik sommige foto's nou wel op Facebook moet zetten, maar vind uiteindelijk dat we deze problemen juist zichtbaar moeten maken. De verschillen in Roemenië zijn namelijk onvoorstelbaar groot. Waar sommigen elke dag met een Mercedes bij het lyceum worden afgezet, kunnen anderen niet eens vertellen met hoeveel kinderen er in het hutje gewoond wordt, omdat ze gewoonweg niet kunnen tellen. Van het geld hebben we onder andere voedselpakketten samengesteld en uitgedeeld, een schuur opnieuw gelakt en geschenken voor het kindertehuis Tinkerbell gekocht. We hebben lesgegeven op een basisschool, gespeeld met de kinderen van het kindertehuis en beren gespot. Het weer was ook opmerkelijk; dinsdag ben ik al dansend met de basisschool kindjes verbrand, terwijl ik donderdag uitgleed in de sneeuw voor de cabana in Bogdan. Deze week was een onvergetelijke ervaring en eentje die ik zeker niet had willen missen. Van harte bedankt sponsoren, Karin, Wilma, mevrouw Weertman, mevrouw Verlare, Roemeense vrijwilligers, Roemeense gastgezinnen en reisgenootjes, het was top!