|
Buitenschoolse opvang in Roemenie BSO ?? Wat is dat ? In Roemenie nog nooit van gehoord.Maar de kinderen hebben wel 3 maanden vrij, geen speeltuin, speelplaats, uitstapjes, geen bijzondere dingen, laat staan op vakantie gaan. Voor de kinderen in het gezinsweeshuis Tinkerbell in Sovata, is dat ook zo, hoewel hun omstandigheden best goed zijn. Er is een speelplaats, speelgoed, maar dagelijks aandacht besteden aan 10 kinderen per ouderpaar is een hele klus. Van dit alles op de hoogte sta je daar dan, na een lange reis klaar om buitenschoolse activiteiten te gaan doen. Gelukkig ken ik al een aantal jaren een tolk, een lerares Engels die me zal helpen en daarnaast is er een jonge juf die normaal de huiswerkbegeleiding verzorgd. Van de mensen in het huis krijg ik alle ruimte om te doen wat me leuk lijkt voor de kinderen. Ik stel me beschikbaar voor 4 morgens van 10 tot 13 uur. De kinderen geven me een warm onthaal, je wordt vastgepakt en geknuffeld, of ze me al tijden kennen. Verwachtingsvol volgen de kinderen me naar een overdekte buitenruimte. Met gebaren en hulp beginnen we in een kring en 15 kinderen doen al gauw mee met “hoofd, schouders knie en teen” Dan worden er hoeden gemaakt met duidelijk hun naam erop, dat helpt me een heel stuk en voor de kinderen is het leuk dat in hen bij de naam kan noemen. Maar oh, als de hoeden weer af gaan. Want dat gebeurt als we tikkertje spelen met verlos en ballen oppompen en heerlijk gaan voetballen. De eerste morgen vliegt om. .jpg) De 2e dag gaan we maskers schilderen. Verf, kwasten, plastic schorten, ze zijn heuse schilders geworden en na een tijdje lopen er tijgers, leeuwen en varkens heerlijk rond te dollen. Dan hebben ze mijn tas in de gaten: “wat zit daar allemaal in ? “ Ik knip springtouwen op maat en leer ze touwtje springen. En hoe werkt dan met een elastiek om de enkels met iemand samen? Wat kun je er allemaal mee? De meisjes oefenen flink, de jongens vergapen zich aan een zak met knikkers. Uitleggen hoe het werkt? Niks hoor, er is alleen maar bewondering. En als je zegt dat je er 5 mag pakken, dan kunnen ze ineens niet meer tellen ! De 3e dag: Het lied dat we steeds bij de start zingen kennen ze al aardig goed. Vandaag is de activiteit een ketting maken van balletjes klei en rietjes. Vol aandacht en heel geconcentreerd worden de kettingen gemaakt. Gelukkig is er extra hulp vanmorgen, een vriendin van de juf. Trots loopt iedereen na een poosje, inclusief de grotere jongens, rond met een ketting. .jpg)
Mijn tas ??? , die is bijna
leeg, maar wat is dat? Stoepkrijt. Eerst zijn er
voorzichtige streepjes, maar al gauw is het plein
versierd met kunstige tekeningen en stenen en handen vol
kleur. Ik hoef niets meer te doen.De laatste dag: we beginnen met schminken, de juffen vraag ik te helpen, maar zij hebben het nog nooit gezien en gedaan. Kunnen wij dat ? Al gauw veranderen de kinderen in vlinders, indianen, clowns en tijgers. In een spiegeltje ( na 3 winkels kunnen kopen) kan iedereen zich zelf bewonderen. Tot slot een spelcircuit: flessenspel, twister en een estafette. Het flessenspel is het meest favoriet. Wat ben ik steeds blij met de tolk en de juffen, want zij kunnen voor mij de spelletjes uitleggen. Niet altijd eenvoudig, maar het lukt. Dan zijn er tranen, de schmink loopt uit, wat is er aan de hand? Het lijkt heftig, moet de schmink over? De zin in het Hongaars wordt vertaald : Je mag niet weggaan!! Dat doet wat met je ….. Het afscheid nadert, ik spreek nog wat met de moeders, er is kleding, schoenen en voor beide gezinnen is er een Hongaarse kinderbijbel. Ze zijn er duidelijk blij mee. Foto’s op het stoepje voor het huis, veel geknuffel en dan bye, bye … Het was kort, er volgen nog heel wat weken !! Enthousiast geworden? Misschien iets om over na te denken….. volgend jaar BSO in Sovata. Vriendelijke groeten Agaath Borg
| ||||||
| 16-7-2010 |
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
